yt7RcBL2LbtVhTuhg5kcnuj7oIA

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Τα γεγονότα στις Σκουριές Χαλκιδικής (γράφει ο Ευάγγελος Διαμαντόπουλος)




Με αφορμή τα χθεσινά γεγονότα στις Σκουριές Χαλκιδικής θα ήθελα να θίξω ένα πολύ σημαντικό θέμα που αφορά τα κινήματα και την αλληλεγγύη προς αυτά ως μια ελπίδα πραγματικής επίλυσης των προβλημάτων στην εποχή μας.


Η παρουσία μου στις χθεσινές κινητοποιήσεις ήταν αυτονόητη, έπειτα από την πρόσκληση της συντρόφισσας Κατερίνας Ιγγλέση –βουλευτή του νομού Χαλκιδικής που συμμετέχει ενεργά στο κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Δε θα μπορούσα να μη συμμετέχω σε αυτόν τον συλλογικό αγώνα ενάντια σε ένα έγκλημα που αποτελεί τόσο οικονομικό σκάνδαλο, όσο και ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή.
Χθες στα βουνά της Χαλκιδικής δόθηκε μία μάχη· μία μάχη που αποτελεί μέρος ενός μεγάλου κοινωνικού αγώνα που εξελίσσεται με πρωταγωνιστές από τη μία την τοπική κοινωνία της Χαλκιδικής και από την άλλη τα επιχειρηματικά σχέδια της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» και της κυβέρνησης. Το διακύβευμα αυτού του αγώνα για τους κατοίκους της Χαλκιδικής έχει να κάνει με την ποιότητα της ζωής των ίδιων, αλλά και των παιδιών τους. Τα σχέδια της τρικομματικής-μνημονιακής κυβέρνησης, καθώς και της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» βρίσκονται σε απόλυτη σύμπνοια. Στόχος τους είναι η υπερεκμετάλλευση των κοιτασμάτων χρυσού στην περιοχή, η οποία αφενός θα αποφέρει τεράστια κέρδη στην εταιρεία καναδικών συμφερόντων (ελάχιστα στο δημόσιο) και αφετέρου, θα αφήσει ένα ρημαγμένο φυσικό περιβάλλον στους κατοίκους της Χαλκιδικής ως κληρονομιά δική τους, δική μας και των επόμενων γενεών.
Αυτό το οποίο αντιμετωπίσαμε, ωστόσο, στη χθεσινή διαμαρτυρία, για ακόμη μία φορά ήταν οι δυνάμεις καταστολής, οι οποίες εστάλησαν στα βουνά της Μ. Παναγίας με κυβερνητική εντολή για να διαφυλάξουν τις εκτάσεις που θέλουν να παραχωρήσουν στην πολυεθνική εταιρεία. Η αντιμετώπιση που είχαμε ήταν τουλάχιστον χυδαία.
Ο αγροτικός δρόμος που οδηγεί στην περιοχή είχε αποκοπεί με την δημιουργία αναχωμάτων, καθώς και δέντρων που είχαν κοπεί ώστε να εμποδίζουν τη διέλευση. Πιο πίσω περίμεναν διμοιρίες των ΜΑΤ, οι οποίες μόλις αντίκρυσαν τους συναγωνιστές-διαδηλωτές επιτέθηκαν με χρήση δακρυγόνων και ασφυξιογόνων σε ευθείες βολές. Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης ήταν, όχι μόνο ο τραυματισμός μου, αλλά και ορισμένων συναγωνιστών.
Καταγγέλλουμε δριμύτατα αυτές τις πρακτικές της αστυνομίας, η οποία δείχνει έτοιμη να διαφυλάσσει συμφέροντα ιδιωτικών εταιρειών, παρά να καταστείλει τη φασιστική βία ενάντια σε συνανθρώπους μας. Ακούσαμε, άλλωστε, και δηλώσεις του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ ότι όποιος αντιστέκεται θα καταστέλλεται! Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έχει δηλώσει στο παρελθόν την αντίθεσή του με αυτές τις κατασταλτικές μεθόδους, τις πλέον εγκληματικές και αδικαιολόγητες, όπως η αλόγιστη χρήση χημικών ουσιών, καθώς και η ρίψη πλαστικών σφαιρών, οι οποίες μπορεί να αποβούν μοιραίες!
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ από την πρώτη στιγμή στήριξε ενεργά τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής θεωρώντας χρέος μας τη συμπαράσταση και την έμπρακτη αλληλεγγύη. Προσωπικά, με τιμά ιδιαίτερα που στάθηκα δίπλα σε όλους όσοι αντιστέκονται. Δίπλα σε ανθρώπους που αγωνίζονται μ’ έναν στοιχειοθετημένο λόγο, που προσπαθούν να μην υποκύψουν στις οικονομικές ωφέλειες που τους υπόσχονται, παρόλη την οικονομική ένδεια· να μην υποτιμήσουν την ποιότητα ζωή τους επιλέγοντας την καταστροφή του περιβάλλοντος· να μην χαρίσουν τον φυσικό πλούτο της Χαλκιδικής με δυνατότητες αειφόρου και βιώσιμης ανάπτυξης για τον πρόσκαιρο πλουτισμό άλλων· να μην υποθηκεύσουν το μέλλον των παιδιών τους!
Ο ρόλος της Αριστεράς είναι να συμπαραστέκεται σε τέτοιου είδους κινήματα και να εναντιώνεται στις λυσσαλέες επιθέσεις που δέχονται. Η σιωπή και η απραξία είναι έγκλημα! Καθήκον ενός βουλευτή της Αριστεράς θεωρώ ότι είναι να δίνει μάχες, όχι μόνο από τα έδρανα της Βουλής, αλλά και εκτός κοινοβουλίου· στο δρόμο, στις πλατείες, ακόμη και στα βουνά της Χαλκιδικής, αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος. Να δίνει μάχες μαζί με τον κόσμο που παλεύει να μην ξεπουληθεί ο τόπος του σε νταβατζήδες, ακόμα και με κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας… γιατί είμαστε αποφασισμένοι ότι «το νερό δεν εξαγοράζεται με όλο το χρυσό του κόσμου!».
Ζητούμενο, λοιπόν, για ένα κίνημα που φέρει αποτελέσματα δεν είναι μόνο να ξεκινά από τα κάτω, αλλά να εκφράζεται η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση όλων των δυνάμεων, πολιτικών, κοινωνικών, ακόμη και θεσμικών. Τέτοιοι αγώνες πρέπει να δίνονται συλλογικά, ώστε από τοπικά ζητήματα να γίνονται πανελλαδικά, διευρύνοντας τους κύκλους της κοινωνικής αλληλεγγύης και δυναμώνοντας το κίνημα. Οφείλουμε να είμαστε παρόντες και ενωμένοι στους αγώνες ενάντια στην κερδοφορία στις πλάτες του λαού. Πρέπει να αποφασίσουμε… ή με το λαό ή με τα αφεντικά. Όταν αυτοί μιλάν με κέρδη και ζημιές, εμάς μας νοιάζουν οι ανθρώπινες ζωές.
* Ο Ευάγγελος Διαμαντόπουλος είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στον νομό Καστοριάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου